Cerkiew zbudowana została w 1653 r., o czym informuje data wyryta na wyciętym w tzw. ośli grzbiet zachodnim portalu nawy. Na początku XVIII w. przebudowano prezbiterium oraz zakrystię, a pod koniec XVIII w. dobudowano do niej od zachodu wieżę. W 1994 r. za wzorowe prace konserwatorskie obiekt został wyróżniony nagrodą Prix Europa Nostra. Cerkiew obecnie użytkowana jest jako kościół rzymskokatolicki.

Nawa i prezbiterium nakryte są namiotowymi, łamanymi dachami zwieńczonymi baniastymi hełmami z pozornymi latarniami. Podobny hełm wieńczy wysmukłą wieżę. Wszystkie dachy i ściany świątyni pobite są gontem, hełmy zaś pokryte blachą.

Wnętrze nawy i prezbiterium nakrywają namiotowe kopuły, zdobi je polichromia wykonana w 1938 r. Bardzo cenne jest wyposażenie świątyni, wśród którego uwagę przykuwa przede wszystkim ogromny barokowy ikonostas z XVII w. z pięknie zdobionymi carskimi wrotami. Dwa ołtarze boczne pochodzą z XVIII w.