Świątynia zbudowana została w 1736 lub 1739 r. Jest to budowla trójnawowa, z oszalowanymi i częściowo pobitymi gontem ścianami oraz pokrytymi blachą dachami. W zachodniej fasadzie dominują dwie wieże zwieńczone cebulastymi hełmami. Pomiędzy nimi wznosi się szczyt nawy głównej z rzeźbą św. Michała Archanioła walczącego z szatanem.

Nawa główna nakryta jest pozornym sklepieniem kolebkowym, a nawy boczne płaskimi stropami. Jednolite, barokowo-rokokowe wnętrze świątyni oszałamia bogactwem polichromii i wyposażenia. Na ścianach przeważają dekoracje roślinne, natomiast na sklepieniu nawy przedstawione są alegoryczne sceny, m.in. Golgota i Arka Noego. Uwagę przyciąga dekoracja ściany tęczowej stanowiąca jakby część rzeźbionej sceny ukrzyżowania umieszczonej na belce tęczy.

Do najciekawszych elementów wyposażenia należą późnobarokowe ołtarze (główny i 6 bocznych), ambona, chrzcielnica z czarnego marmuru oraz rzeźby apostołów umieszczone na arkadach oddzielających nawę główną od naw bocznych.