Kościół zbudowany został w 2. poł. XV w. Na początku XVII w. do korpusu dostawiona została strzelista wieża. W 1934 r. w czasie wielkiej powodzi kościół został zalany i zamulony do wysokości pół metra.

Dachy świątyni pobite są gontem, ściany zaś oszalowane pionowymi deskami. Uwagę zwraca wysmukła wieża z nadwieszoną, oszalowaną izbicą, zwieńczoną ostrosłupowym hełmem.

Wnętrze świątyni, znacznie zmienione na przestrzeni dziejów, nakryte jest płaskimi stropami, na których widnieje dekoracja malarska z 1935 r. Najcenniejszym elementem wyposażenia jest gotycki tryptyk z 3. ćw. XV w. ze sceną Koronacji NMP pośrodku i postaciami świętych na awersach skrzydeł oraz sceną Zwiastowania na rewersach. W trójkątnych zwieńczeniach przedstawiono popiersia czterech świętych dziewic. Ołtarze boczne i ambona pochodzą z doby baroku.

W pobliżu kościoła znajduje się dworek z łamanym polskim dachem, będący niegdyś własnością rodziny Tetmajerów. Obecnie mieści się tam oddział Muzeum Tatrzańskiego.