Usytuowana malowniczo na stoku ponad domostwami cerkiew, wzniesiona została prawdopodobnie w 1868 r. Na początku XX w. była odnawiana. Po II wojnie światowej użytkowana była przez katolików, obecnie należy do parafii prawosławnej w Bielance.

Ściany nawy, prezbiterium oraz wieży pobite są gontem. Dachy pokryte są blachą, szczególnie pięknie prezentuje się namiotowy dach nad nawą. Wszystkie części świątyni zwieńczone są baniastymi hełmami z pozornymi latarniami.

Nakryte stropami wnętrze świątyni ozdobione jest polichromią z pocz. XX w. z motywami figuralnymi i architektonicznymi. Uwagę przykuwa kompletny ikonostas z pocz. XX w. W świątyni zachowały się również bardzo cenne ikony z poprzedniego XVIII-wiecznego ikonostasu. Warto także zwrócić uwagę na pochodzące z XVIII w. ołtarze boczne.